Οι δηλώσεις ορισμένων αυτοδιοίκητων Α’ βαθμού, σχετικά με το πρόβλημα που έχει ανακύψει με τους συμβασιούχους στις υπηρεσίες καθαριότητας, και οι οποίες βάλλουνευθέως κατά του Ελεγκτικού Συνεδρίου και κατ’ επέκταση του ίδιου του Ελληνικού Συντάγματος, είναι τουλάχιστον ατυχείς.
Αυτοί που κάνουν τέτοιες δηλώσεις θα έπρεπε να γνωρίζουν ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο είναι ανώτατο Δικαστήριο και ως τέτοιο βασικό σκοπό έχει τη διαφύλαξη της Ελληνικής Νομοθεσίας καθώς, επίσης και του Συντάγματος της χώρας,το οποίο αποτελεί και ανώτερη πηγή δικαίου.
Αλλά, βεβαίως, ο λαϊκισμός για όλους αυτούς τους αυτοδιοίκητους έχει μεγαλύτερη αξία από το ίδιο τοΕλληνικό Σύναγμα.
Εξάλλου, ποιος έγκριτος νομικός δεν γνώριζε ότι όλες αυτές οι ρυθμίσεις, περί διαδοχικών παρατάσεων των 2μηνων και 8μηνων συμβάσεων στις υπηρεσίες καθαριότητας των δήμων, ήταν αντισυνταγματικές;
Μήπως δεν ήταν εξ’ αρχής γνωστό σε όλους τους κύκλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου το ζήτημα αυτό και ήταν απλώς θέμα χρόνου η τελική κρίση του;
Όλα αυτά τα οποία ήταν σε εξέλιξη, η πολιτική ηγεσία του τόπου τα γνώριζε σε μεγάλο βαθμό. Όπως, επίσης, γνώριζε το χρόνο που το Ελεγκτικό Συνέδριο θα κατέληγε σε οριστική κρίση, δεδομένου ότι παρακολουθούσε την όλη διαδικασία, από την στιγμή που έφθασεη υπόθεση στην ολομέλεια.
Από την άλλη, ο χρόνος για να καταλήξει σε κρίση ηΟλομέλεια του Ελεγκτικού Συνεδρίου η οποία αποφασίζει για ζητήματα μείζονος σημασίας, προφανώς και δεν είναι προκαθορισμένος. Και τούτο διότι όλες οι υποθέσειςοι οποίες παραπέμπονται στην Ολομέλεια του Ελεγκτικού Συνεδρίου, από κατώτερους δικαστικούς σχηματισμούςσε χρόνο ακαθόριστο.
Συνεπώς, σαφώς δεν επιλέγει η ολομέλεια του Ελεγκτικού Συνεδρίου τον χρόνο δημοσίευσης μιας απόφασης, όπως ατυχώς επισήμαναν οι ίδιοι αυτοδιοίκητοί με τις σχετικές δηλώσεις τους.
Όμως, οι ανανεώσεις των διαδοχικών συμβάσεων εκτός από μη νόμιμες και αντισυνταγματικές είναι και μη ηθικές. Και αυτό γιατίναι μεν είναι ιερό το δικαίωμα στην εργασία, αλλά άλλο τόσο και ενδεχομένως περισσότερο ιερό είναι το ίσο δικαίωμα στην εργασία. Δεν είναι δυνατόν να προσλαμβάνεται κάποιος, με την απόλυτη ανοχή των υπηρεσιών Επιτρόπων του Ελεγκτικού Συνεδρίου, με συνοπτικές διαδικασίες για 2 μήνες για να καλύψει δήθεν εκτατές, απρόβλεπτές και κατεπείγουσες ανάγκες1, χωρίς ιδιαίτερα κριτήρια2 και στη συνέχεια η σύμβασή ναμετατρέπεται του σε αορίστου χρόνου.
Και εδώ στο δήμο Κέρκυρας είχαμε ουκ ολίγες τέτοιες περιπτώσεις, αφού ο αριθμός των δίμηνων συμβάσεων, που αρχικώς είχαν συναφθεί και ανανεωθεί με τις γνωστές νομοθετικές ρυθμίσεις,ενδεχομένως να ξεπέρασαν και τον αριθμό των 50.
Βεβαίως, για ορισμένους αυτοδιοίκητους η Ισότητα,δηλαδή η δυνατότητα ισότιμα να μπορεί κάποιος πολίτηςνα διεκδικήσει μια θέση εργασίας, είναι έννοια αδιάφορη, αφού δεν εξυπηρετεί τη δυνατότητα διατήρησης πελατειακών σχέσεων, οι οποίες επιφέρουν άλλους είδους οφέλη.
Όμως, ακριβώς αυτές είναι οι πρακτικές που μας οδήγησαν στην καταστροφή ως χώρα, οι οποίες δυστυχώς βλέπουμε να διατηρούνται ακόμη και σήμερα, που διανύουμε το έβδομο έτος μνημονικής επιτήρησης.
Αναμφισβήτητα, οι συμβασιούχοι οι οποίοι διαμαρτύρονται είναι τα θύματα αυτής της υπόθεσης, οι οποίοι έλαβαν ψεύτικες υποσχέσεις, ενώ παράλληλα, θύματα έχουν μετατραπείκαι αρκετοί δημότες αυτής της χώρας, με τη κατάσταση των σκουπιδιών που κείτονται στους δρόμους να έχει φθάσει στο απροχώρητο.
Και σε όλη αυτή την ζοφερή κατάσταση που έχει δημιουργηθεί, έρχονται να προστεθούν και οι γνωστοί «έγκριτοι»τηλενομικοί, οι οποίοι γυρίζουν στα διάφορα τηλεοπτικά μέσα πανελληνίως, για να προτείνουν «νομικούς» μεθόδουςευθείας παραβίασης του Ελληνικού Συντάγματος για την διευθέτηση του όλου ζητήματος.
Έτσι, λοιπόν, στο τέλος, μένει σε όλους εμάς η απορία, αν με αυτού του είδους τις καθεστωτικές νοοτροπίες και συμπεριφορές, που δυστυχώς ακόμη διατηρούμε ως λαός, υπάρχει έστω και μια ελπίδα στο μέλλοννα ξεπεράσουμε, ουσιαστικά και μόνιμα την στενή επιτήρηση των ξένων δανειστών.

Θεόδωρος Παγκράτης
Πρόεδρος του Π.Τ. Ιονίων Νήσων του
Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδας.

1. Ο νόμος και η πάγια νομολογία του Ελεγκτικού Συνεδρίου ορίζουν πότε συντρέχουν οι προϋποθέσεις κάλυψης τέτοιων αναγκών.
2. Οι προσλήψεις έκτακτου προσωπικού με δίμηνες συμβάσεις δεν προϋποθέτουν ιδιαίτερα κριτήρια.